Τρίτη, 12 Δεκεμβρίου 2017

~

στο θάνατο κάτι μαυρίζει
είναι η πρώτη ροή
κανείς δε θυμάται
τώρα τα κύματα χτυπούν
και αυτή η θάλασσα είναι κατεστραμμένη
τα όνειρα περνούν 
είναι άρματα ψηλά
έχουν κενά
έχουν μονάχα όψη


Δευτέρα, 11 Δεκεμβρίου 2017

~

είναι μικρό παιδί
και ξέρει να κυκλώνει τους ίσκιους
το παιχνίδι είναι εσωτερικός ρυθμός
μαθαίνει τα σπλάχνα
κάποιες ροές
θα σηκώσει το βλέμμα
πόσο η ντροπή αντέχει την τρυφερότητα
πόσο τη συμβαδίζει
το σώμα όταν περάσει
κοντά στο χέρι ούτε
ήρεμο βλέμμα
σιωπηλό


Κυριακή, 10 Δεκεμβρίου 2017

~

φεύγουν γρήγορα
μαθαίνουν τις λέξεις με έναν τρόπο γραμμικό
φέρνει ανακούφιση
φέρνει ηρεμία
ανοίγει τα χέρια
μπροστά σε ακτή
πόδια κενά
ίλιγγος ή ασπίδα


Παρασκευή, 8 Δεκεμβρίου 2017

~

το περιθώριο να αγκαλιάσεις
μορφές
απλώνεται
οι νέοι άνθρωποι 
μοιάζουν με τους παλιούς
σε κάποια
η δική σου κίνηση
γίνεται κοφτερή
μαζεύεις και χρειάζεσαι
τόποι με σκοτεινές ακτές
χαρτογραφούν το φως τους



Πέμπτη, 7 Δεκεμβρίου 2017

~

αν ακουστεί η φωνή
ενός πλάσματος
θα μπορέσω ν' απλώσω τα χέρια
τα αντικείμενα 
στρώμα γλυκό
χαλάκια ήρεμα
απλές φωτιές
ίσιωμα των ονείρων


Τετάρτη, 6 Δεκεμβρίου 2017

~

ακόμα και αυτός ο χώρος παραβιάστηκε
τα πράγματα 
πρέπει να προχωρήσουν
χέρια απλώνουν τα νερά
φαίνονται μόνο χέρια
όλα είναι κοντινά
και ο σιωπηλός
και η έλξη


Τρίτη, 5 Δεκεμβρίου 2017

~

τα σημεία κόβονται
μπορώ να κρατηθώ από το συνεχόμενο βόμβο
ενός αυτοκινήτου
υπάρχει 
σε κάποιο επίπεδο
δεν ξέρω αν αυτό δίνει χαρά
επαναλαβανόμαστε
κάποια στιγμή 
θα έρθει βροχή
όλο αυτό 
θα κλείσει